اين يك جمله ي سادست ((( تو ديگه بين ما نيستي )))
امّا همين جمله ي ساده كلّي حرف داره براي گفتن!
كاش به خودمون بيايم.
كاش بتونيم يه كاري بكنيم كه مثل تو بريم.
يعني ميتونيم؟؟؟
ميتونيم مثل تو سبك بال از اين دنياي كثيف دل بكَنيم؟؟؟
چرا به خودمون نميايم؟؟؟
مثلاً دلمون خوشه به خاطر تو دور هم جمع شديم .
با خودمون ميگيم : ماااااا نميذاريم ياد سيد جواد ذاكر از بينمون برداشته بشه و فراموش بشه .
امّا دريغ و صد افسوس خودمون يه كاري مي كنيم كه ...
تا كي دشمني؟؟؟ اگر بين خودمون اينجوري باشيم واي به حالمون!
ما براي چه كسايي دور هم جمع شديم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
پس چرا مسائل رو ول كرديم و چسبيديم به اينكه فلاني چي كار كرد و فلاني چي گفت و ...
ماهايي كه وبلاگ زديم بايد حواسمون رو بيشتر از همه جمع كنيم.
چرا براي اينكه آمار بازديدكنندگانمون بيشتر بشه
يا كامنتهامون عددش بالاتر بره هي تنشو تو گور بلرزونيم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چرا دست از سرش بر نميداريم؟؟؟
پس كي ميخوايم به خودمون برسيم؟؟؟
پس آخرت خودمون ميخواد چي بشه؟؟؟
با اين حرفا روحش به نظرتون شاد ميشه؟؟؟
اگر يك نفر پيدا شه و بياد تو اين دنياي مجازي
بخواد از سيد جواد ذاكر طباطبايي چيزي بدونه
با خوندن اين مطالب كه تازگيا تو وبلاگها داره عنوان ميشه
به نظرتون چه فكري ميكنه؟؟؟
اصلا بين خودمون خيلي ها هستن كه با خوندن هر جمله اي از ما
ذهنشون زود منحرف ميشه وخيلي چيزها رو
حتي اگر نادرست باشه قبول ميكنن!!!
پس بايد بيشتر مراقب حرف زدنامون باشيم!!!
به جاي اينكه جنجال به پا كنيد و جَوسازي كنيد چند تا حرف قشنگ بنويسين
تا چند نفر استفاده ببرن در كنارش
ياد سيد جواد ذاكر رو هم زنده نگه دارين!!!
با خوندن برخي حرف ها تو بعضي از وبلاگ ها آدم دوست داره بميره ولي اين چيزا رو با
چشاي خودش نبينه.
اسم خودمون رو گذاشتيم ...
سيّد من بعد از رفتنش هم آرامش نداره
"مجنون ذاكر"
